| |
Narkomania i terapia odwykowa
Narkomania to uzależnienie od substancji narkotycznych powstałe pod wpływem zażywania leków; przede
wszystkim środków przeciwbólowych albo innych środków uzależniających (leków psychotropowych,
uspokajających i narkotyków).
Narkomania charakteryzuje się koniecznością przyjmowania środka odurzającego; psychicznym i fizycznym
uzależnieniem, tendencją do stałego zwiększania dawki narkotyku. Zaprzestanie zażywania narkotyków wiąże
się ze skrajnie nieprzyjemnym doznaniem abstynencyjnym, które prowadzą w krańcowych sytuacjach do
śmierci.
Narkomania jest najczęściej rezultatem wielokrotnego zażywania środka uzależniającego. W wyjątkowych
sytuacjach np. przy heroinie i kokainie – narkomania - rozwija się po pierwszej dawce.
Narkomania szybko prowadzi do niekorzystnych zmian psychicznych, które objawiają się obniżeniem wyższej
uczuciowości, degradacją społeczną osoby zażywającej narkotyk, zaburzeniami krytycyzmu, kłamliwością i
osłabieniem własnej woli.
W chwili obecnej modne jest, szczególnie u młodych ludzi, zażywanie narkotyków jednocześnie (lub
zamiennie) z alkoholem.
Terapia odwykowa w przypadku narkomanii jest bardzo trudna i długotrwała. W przypadku narkomanii
konieczna jest terapia odwykowa w specjalistycznych ośrodkach dla narkomanów, które są najczęściej
miejscami zamkniętymi dla osób postronnych. Podczas terapii konieczne jest zupełne odstawienie
narkotyków, pacjenci poddawani leczeniu są kontrolowani, tylko w ten sposób terapia odwykowa może
przynieść zamierzony skutek.
|
|
 |