Lekomania (uzależnienie od leków) - to forma toksykomanii. Trwałe uzależnienie od leków wywołuje stan psychiczny i fizyczny, wynikający z interakcji leku - produktu chemicznego z organizmem. Uzależnienie od leków objawia się zmianami zachowania, wiąże się z przymusem stałego lub okresowego zażywania leku, aby doznać oczekiwanego efektu fizycznego, psychicznego lub w celu uniknięcia nieprzyjemnych doznań związanych z zanikiem działania leku. Największym niebezpieczeństwem lekomanii jest wzrost tolerancji na działanie leku. Rozwój uzależnienia wiąże się z koniecznością przyjmowania co raz to większych dawek leku, dla otrzymania pożądanego efektu. Prowadzi to do niebezpieczeństwa przedawkowania leków i wystąpienia działań niepożądanych - od zatrucia po śmierć osoby uzależnionej.

Jedną z wielu nieprzyjemnych konsekwencji zażywania leków jest przewartościowanie czynności somatycznych oraz psychicznych do tego stopnia, że nagłe przerwanie stosowania substancji lekowych wywołuje poważne zaburzenia w pracy organizmu, tzw. objawy abstynencji. Najczęściej i najszybciej tworzy się zależność psychiczna, później i częściej występuje uzależnienie fizyczne (somatyczne). Fizyczne uzależnienie wpływa na zmianę funkcjonowania organizmu na tyle, że nagłe odstawienie leku, prowadzi do zmiany pracy narządów wewnętrznych np. serca, zaburzeń w oddychaniu, zmiany ciśnienia krwi i problemów z układem pokarmowym.

Uzależnienie od leków to choroba, niezbędna jest pomoc specjalistów oraz przeprowadzenie właściwej detoksykacji i psychoterapii.